Mortonse neuralgie

Historie
Mortonse neuralgie is een veel voorkomende oorzaak van pijn in de voet.  In 1876 beschreef de Amerikaanse chirurg Thomas George Morton “een vreemdsoortige en pijnlijke aandoening van het vierde metatarsophalangeale gewricht” (MTP IV). De personen die getest waren hadden een intense pijn, een neuralgie, gelokaliseerd beneden of rond caput metatarsale IV en in de naburige teen. Deze pijn trad aanvalsgewijs op en kon opgewekt worden door het dragen van schoeisel of door tussen MTP III en IV te drukken. Het uittrekken van schoeisel gaf in een aantal gevallen verlichting van de pijn. Er waren geen ontstekingsverschijnselen zichtbaar en de voeten toonden geen vormafwijkingen.

De naam van deze aandoening bleef verbonden aan T.G. Morton, ondanks dat Lewis Durlacher de symptomen al in 1845 beschreven had. Later bleek dat de neuralgie samen gaat met een zwelling van een zenuw in de voetzool.


Zenuwaandoening

De zenuwtak waar het om gaat bij een Mortonse neuralgie verzorgt de gevoelsfuncties, maar heeft geen functie bij de aansturing van spieren. Daardoor zijn er geen motorische uitvalsverschijnselen, maar pijn, tintelingen, hypesthesie (verminderde gevoeligheid) en hyperesthesie (overgevoeligheid) zijn de mogelijk optredende effecten van de zenuwaandoening.

Bij microscopisch onderzoek van de aangedane zenuw is er een grote hoeveelheid bindweefsel om de zenuwbundel te zien. Ook is de verminderde kwaliteit van de zenuw en van de bloedvaatjes in de zenuw waar te nemen.

De literatuur is niet eensluidend over welke intermetatarsale ruimte het meest wordt getroffen door de neuralgie. Recente publicaties beschrijven een ongeveer gelijke verhouding tussen de capita metatarsalia II en III en de capita metatarsalia III en IV. Het is echter niet uit te sluiten dat de neuralgie in elke intermetatarsale ruimte kan optreden.


Mortonse neuralgie: oorzaken

De precieze oorzaak van een Mortonse neuralgie is nog niet bekend. De wetenschap gaat uit van een aanwezige mechanische irritatie of compressie (een chronische irritatie of het bekneld raken van een zenuw). Deze voortdurende irritatie leidt tot een ontstekingsreactie van de zenuw die hierdoor zwelt, onjuist aangeduid met 'neuroma' of 'neuroom'. Deze zwelling verergert de mate van inklemming.

De oorzaken van de mechanische irritatie of compressie van de zenuw kunnen liggen in een (combinatie) van de volgende factoren:

  • morfologische afwijkingen;      
  • een hyperlaxe voet, eventueel in combinatie met een pes planus transversus (spreidvoet);       
  • een subluxatie van de MTP-gewrichten;       
  • een abnormale pronatie van de voet;       
  • een lokale ischemie;       
  • een convexe voet of hol voettype;       
  • abductory-twist.

Bron: stichting LOOP